2012 özeti

2012...Bizim için hiç unutamayacağımız bir yıl oldu.Ocak ayında oğlumuz canımız hayatımıza girdi.Hamileyken hayatımı bu kadar değiştireceğini hayal bile edemezdim.Ben hayatımda hiç kimseyi bu kadar çok sevmedim.Onun sevgisi bambaşka ve her şeye değiyor.
Gelelim 2012 özetimize...Ocak ayında Oğuzhan pat diye hayatımın merkezine oturdu ve hala yerli yerinde:)Ömrümün sonuna kadar da orada kalacak.Bu yıl mucizelerle başladı,şaşkınlıkla devam etti,umutlarla sürüyor.Aslında yıl bizim için bitmiyor sadece mevsimler değişiyor.Oğuzhanın boyu uzuyor,konuşmaya çalısıyor,evimizde kahkahaları yankılanıyor.Bizim için artık tek bir zaman var..O da Oğuzhan..O büyüyecek ve inşallah biz de buna tanık olacağız..

Herkese mutlu yıllar

Yeni gelişmeler

Yine çok uzun bir zaman blogu ihmal ettim.İleride Oğuzhan bunun hesabını benden soracak:)Ama işler güçler o kadar vakit alıyor ki bir türlü elim ermiyor.Babası geldiğinden beri pek çok gelişme oldu.En önemlisi artık evimizdeyiz.Çekirdek aile olarak ilk defa baş başa kaldık.Nasıl yaparım diye epey gözüm korkmuştu ama bir şekilde herşey halloluyor.
Son bir ayda Oğuzhan iyice ne dediğimizi anlamaya başladı.-"Kitabın nerede,telefon nerede..vs" ne söylesek buluyor ve bize getiriyor.Biz telefonla konuşurken o da elini kulağına götürüp "alo" yapıyor.İki aydır sıralıyor ama henüz yürümek için cesareti yok.Bir de ilk kez dün hasta oldu :(Analı-oğullu nezle olduk.Bol sıvı ile düzelmeye çalışıyoruz.
Gün geçtikçe bizi anladıkça daha da tatlılaşıyor.Ona olan aşkım gün geçtikçe katlanarak artıyor....

kuzum ve beeen

Oğuzhan ve babasının Peppe keyfi :)

Babamıza kavuştuk!

Tam 6,5 ay sonra oguzhan babasına ben de kocama kavuştum cok şükür.zorunlu ve cok uzun bi ayrılık sonrasında babamiz geldi. Oguzhan babasını ilk gördüğünde biraz şaşırdı ama fotograflarından tanıdığı icin cok da tuhaf karşılamadı. Şimdi baba oğul birbirlerine alışmaya çalışıyorlar. Günler geçtikçe daha da kaynaşacaklar inşallah.

İlk disimiz çıktı !

15.10.2012 tarihi itibari ile ilk disimiz çıkmıştır efendim kamuoyuna saygıyla duyrulur :))

Ba-ba-ba-bam

Oguzhan ilk kez dün baba dedi:) aylardır bu gunü bekleyen babasına hemen bir video çekip gönderdik. Artık babası da coook mutlu :)) Bunu da tarihe bir not düşelim istedim. 30 Eylül 2012 ilk kez baba dedi:)

Esra teyzesiyle piknik keyfi

Bu Cumartesi Oğuzhan ilk piknik macerasını yaşadı.mangalli ip atlamalı bi piknik olmasa da kendi çapımızda cok eğlendik. Esra teyzesi,ananesi,Oğuzhan ve ben deniz annesi muhteşem dörtlü olarak attalardaydik.
Oğuzhan'ı doğduğundan beri sallayarak uyutmadigim için sallanmak onun için sadece bir oyun ve bu oyunun en eğlencelisi olan battaniyede sallanmayi ilk defa bu Cumartesi tatmış oldu. Kahkahalarından bütün Termal İnledi diyebilirim. O güldükce biz daha cok eğlendik. Maşallah hem neşesi hem iştahı yerindeydi. Götürdüğümüz tüm pogacalara salça oldu. Hepsini yemek istedi. Ağzına soktu,emdi. Bi birini bıraktı öbürünü aldı. Dışardan gören biri gercekten yiyebildigini sanmistir:))ağaçlara hayran hayran baktı,su sesini dinledi. Sanırım bu doga temalı attalarimizi daha sık yapmalıyız.

Baş Baş

Oğuzhan bugün ilk defa baş baş yaptı. Henüz fotograflayamadim ama tarihe not düşelim değil mı:)28 Eylül 2012 ilk basbas gunümüz :))

Yurutec maceramız

En sonunda tüm direnmelerime rağmen yuruteclendik.Yurutec zararlı mıdır yararlı mıdır diye cok düşündüm cok araştırdım. Oğuzhan'ın bir aydır sıralamasına rağmen almadım. Kasları iyice gelişsin kuvvetlensin diye bekledim kendimce. En sonunda dün sabah artık yorgunluktan bitince gidip bi yurutec aldım. Mağazaya girip ver hemen bi yurutec seklinde bir alışveriş oldu :)
İlk icine koyduğumda önce biraz korktu. On dakika sonra profesyonel bir yurutec kullanıcısı olmuştu bile. Benim dusuncemse aynen söyle oldu " aman allahım bu nasıl bir rahatlık" Oğuzhan mutlu ben mutlu :) halinin üzerinde debelenmekten kurtulmuştum bu bir devrim olmalıydı :)
Yine de üzerinde tüm gün tutmuyorum ama sunu söyleyebilirim: yurutec hayat kurtarıyormuş :)))

Oğuzhan'ın ilk park deneyimi

Havanın bir kaç gündür kötü gitmesi sebebiyle Oğuzhan'la eve hapsolmustuk. Dün güneş açınca hemen kendimizi sokaklara attık. Teyzesi de gelince ekip tamamlanmış oldu. Dün Oğuzhan ilk kez azıcık da olsa parkla tanıştı. İlk kez salıncağa bindi. Önce biraz korktu ama bir iki sallayinca hosuna gitti :) doğduğundan beri sallayarak uyutmadigim için cocuk sallanmak nedir bilmiyor. Böylelikle sallanma olayıyla tanıştı bizimki.
Ha bir de ananesi dün "va va va va"
Yapmayı öğretmiş. O ne derseniz ağzına elimi koyuyorum o da bağırıyor kızılderililer gibi "vavava" diye ses çıkarıyor :)
Oğlum bugün tam 8 aylık oldu. Her gün yeni bişey öğreniyor. Her sabah yeni bir sürpriz ve yeni bir beceriye uyanıyoruz. Bakalım bugün bizi ne süprizler bekliyor...

Oguzhan artık oturmak nedir bilmiyor :)

Oguzhan artık resmen ayaklandı. Sabahları uyanır uyanmaz ayağa kalkıyor. Yatağından bana bakıyor.sabah uyanış saatimiz ise hic şaşmıyor 06.30 :)) yani gunluk rutinimiz sabahın köründe başlıyor. Önce popumuzu temizliyoruz,üzerine sütümüzü iciyoruz. Bir saat kadar oynayıp tekrar uykuya dalıyoruz. Uyandıktan sonra ise esas kahvalti saatimiz başlıyor. Esas kahvaltımız ekmek,labne peyniri, rendelenmis domates ve yumurta sarısından oluşuyor. Oguzhan bu karışımı bayıla bayıla yiyor. Daha henüz kahvalti için değişik alternatifler bulamadım. Arayislardayim..

Uzun bir aradan sonra merhaba

Maalesef bloğuma uzun bir ara vermek zorunda kaldım. Neyseki kötü günler geride kalıyor. Oğuzhan'ın maceralarına kaldığımız yerden devam edebiliriz.
Oguzhan artık neredeyse 8 aylik oldu. Artık sofra yemeklerini bizimle birlikte yiyor,emekliyor hatta sıralıyor. Son bir haftadır koltuklara tutunarak 5-6 adım atabiliyor. İnşallah bundan sonra gün bbegun gelişmeleri yazacağım.

Bir süre ara..

İstanbuldayız..kısacık bir ara veriyoruz..

Ankara'dayız...

Babanesi ve dedesiyle

Son bir haftadır Oğuzhanla beraber Ankaradayız.Babanesini ve dedesini ziyarete geldik.Eşimin akrabalarının çoğu burada olduğu için her günümüz bir ev ziyareti ile geçiyor.Oğuzhan her iki tarafta da ilk torun olduğu için çok seviliyor.Hiç kucaktan inmiyor:)

İstanbul maceramız

Teyzesi ve Oğuzhan

Caddeyi fethederken:)

Geçen hafta Oğuzhan ananesi ve ben İstanbula teyzesini ziyarete gittik.İlk defa vapura binmiş oldu.45 dakikalık yolculuğumuzun yarım saati etrafa gülücük atmakla geçmişti ki bir anda kudurana kadar:)Son 15 dakika bütün deniz otobüsünü yıktı geçirdi.Ne ben ne de ananesi susturabildik.İnice teyzesi bizi karşıladı doğru muayenehanesinin yolunu tuttuk.Benim uzun zamandır ihmal ettiğim dolgumu yaptı kardeşim.Oğuzhana bu arada muayenehanenin havası iyi gelmiş olacakki tedavi boyunca uyudu.
Sonrasında hemen kendimizi Bağdat caddesine attık.Alışveriş yeme-içme derken vaktin nasıl geçtiğini bile anlamadan akşam olmuştu...

İstanbulda kendime bir diş hekimi arıyorum diyenler için kardeşim diye demiyorum eli çok hafiftir,şiddetle tavsiye edilir. www.klinik10.com 

En güzel doğum günüm

Dün hayatımdaki en güzel doğum günümdü en güzel hediyemle beraber...Merhaba 30!Hoşgeldin ne güzel bir hediye getirdin bana...

haftasonu maceramız

Geçtiğimiz haftasonu Oğuzhan toprakla ağaçla kısacası doğayla tanıştı.Ananesi dedesi ve teyzesiyle birlikte büyük babannesini ziyarete Bilecik'e gittik.İlk kez bahçeden kirazın tadına baktı.Toprağa ayağını bastı.Ağaç hışırtılarının altında uyuyakaldı.Onun için ilkleri tattığı bir haftasonu oldu.Çok güzel vakit geçirdik.Kiraz erik yedik,bol bol mis gibi hava aldık.Giderken yol güzergahımızda bulunan İznik'e de uğradık.Biraz çini alışverişi yaptık.Harika takılar vardı.Yolu düşen olursa kesinlikle tavsiye ederimİşte bu güzel hafta sonundan kareler...

Aa bu da nesi toprak mı?

Anne bırak da biraz kiraz yiyeyim

Ağaç gölgesinde yatmak hmmm

Bahçemizin kirazları

Güzel İznik

Köyümüz Gölpazarı

dedoşla traktör sefası

Babamızı çok özledik..

Canım kocacım şu anda Rusyada...Bizden çoook uzaklarda..Neyse ki kavuşmamıza az kaldı.Biraz daha sabredeceğiz maalesef..Sensiz herşey yarım hayatım...Seni çok seviyoruz.Temmuz ayını iple çekiyoruz...Seni çok ama çok özledik...

Doğum Hikayemiz

Ben uyurken baba-oğul kaynaşmışlar bile..

ilk sarılmamız..

Dünyamızdaki ilk dakikaları

23 ocak 2012 günü 39+5 te artık bir türlü gelemeyen oğlumuzun akibetini öğrenmek için son kez kontrole gitmiştik.Baştan beri normal doğum istiyordum.O yüzden son haftaya gelmiştik ki çok sevgili Drum beni bırakıp yurtdışına gidene kadar!Ben yine de moralimi bozmayıp hastanedeki diğer doktora kontrole gittim.Eşim tüm yol boyunca beni teselli etti.Sabah yapılan kontrolümüzde bebeğin amniyotik sıvısında kirlenme olduğu tespit edildi ve acil sezeryana alındım.Hiç ama hiç hazır değildim.Doktor saat 3'te çantanı al gel deyince ağlamaya başladım.Ama yapacak bir şey yoktu.Doktora güvenmek zorundaydım.Hemen eve gidip zaten haftalardır hazır olan çantamı aldık doğru hastaneye gittik.Bu arada kardeşlerime ve kayınvalidemlere haber verdik.Apar topar geldiler.Annem ve babam zaten yanımdaydılar.Kız kardeşim de doktor olduğu için büyük bir cesaretle doğumuma girdi ve doğum fotoğrafçımız oldu:)O ana kadar doğumla ilgili kurduğum tüm hayallerim yıkılmıştı.Normal doğuramayacak olmam bir yana epidural anestezi bile yapılamayacaktı.Maalesef saat 3'te genel anestezi ile bayıltıldım.Gözümü açtığımda saat 4e 10 vardı.İnanılmaz bi ağrı ile uyandım ve yanımdaki sepette oğlum bana bakıyordu.Biraz zor bir sezeryan geçirdiğim için detayları burada anlatıp doğuma gidecek anne adaylarını korkutmak istemem.İki gün sonra bebeğimi anca kucağıma alabildim.Bu güzel fotoğraf karesi de o günden.İki gün sonra kucagıma aldığım için çok üzülmüştüm ama bebeğimin sağlıklı olması herşeyden önemliydi.Neyseki sağ salim birbirimize kavuştuk kuzucuğumla...Darısı isteyen herkesin başına...

Ek gıda deneme bir ki

Eveet...Ek gıdalara başladık.Bugün ilk defa sebze çorbası ile tanıştı Oğuzhan:)Biraz ağız şapırdatarak,biraz püskürterek yarım kahve fincanı çorbayı mideye indirdi.Akşam üzeri ise sabırsız annesi ve ananesi tarafından hazırlanan hazır mama,pirinç unu  muhallebisini bi güzel yedi itiraz etmeden.Sanırım tahminimden daha kolay yeni tatlara alışacak.O yeni birşeyler yedikçe çok mutlu oluyorum.Benim ellerimden dünyayı keşfediyor.Bunun hazzı gerçekten paha biçilemez..

Tarihe not:İlk sebze çorbası tarifimiz:

1 adet kabak

1 adet patates

Biraz pirinç

1 adet havuç

1-2 damla zeytinyağı(piştikten sonra ilave edilecek)

Çorbayı güzelce pişirdikten sonra ince süzgeçten geçirip pütürsüzleştiriyoruz.Ilıdıktan sonra bebişimize yediriyoruz..Bon appetit!

Tam 4 aylık olduk!

23 Mayıs itibariyle tam 4 aylık olduk.Artık sesli gülebiliyor ve en önemlisi beni yani annesini ayırt edebiliyor.Ah nasıl bir mutluluk bu anlatamam.Dün sağlık ocağında aşılarımızı olduk.Bolca ağlaştık.O ağlayınca ben de dayanamıyorum malesef.Bugünse doktor kontrolümüz vardı.Maşallah çok iyi gidiyoruz.Boyumuz 68 cm,kilomuz 7200 gr olmuş.Çokca anne sütü birazcık da mamayla bugünlere gelebildik çok şükür.Artık doktorumuz yavaş yavaş ek gıdalara başlamamız gerektiğini söyledi.Çok heyecanlıyım.Bakalım bu yeni maceramızda bizi neler bekliyor....

Merhaba

Uzun yıllardır uzaktan takip ettigim blog alemine oğlumun dogumuyla ona bir hatıra kalması için ben de an itibariyle girmiş bulunmaktayım 😊